بيد (Salix alba)

نام (فارسي): بيد
نام (لاتيـــــن): Salix alba
خـــــــــــانواده: Salicaceae
نام علمي/گونه: -
پراکنـــــــدگـي: بومى اروپاى مركزى و جنوبى و آسيا و شمال آمريكا و در ايران در البرز، كرج، گچسر، چالوس، آذربايجان، همدان و...
منبع: روزنامه شرق

گياهى است درختى به ارتفاع بيش از ۲۵ متر و غالباً واجد تركه هايى در قاعده. شاخه ها برخاسته و در زمان فعاليت به رنگ نقره اى- خاكسترى، پوست تنه متمايل به خاكسترى، تركه هاى درخت به هنگام جوانى ابريشمين و بعداً صاف (بدون كرك) و زيتونى رنگ، به راحتى شكسته نمى شوند. برگ ها ۱۰-۵ سانتى متر، نوك دار، در انتها متقارن يا اندكى نامتقارن، در قاعده گوه اى، در حاشيه دندان اره اى ريز و پوشيده از موهاى ابريشمين سفيد خوابيده در هر دو سطح است. پوست گياه استفاده درمانى دارد كه به رنگ قهوه اى با بوى خفيف مزه اى قابض و تلخ ديده مى شود. سطح خارجى آن براق و سطح پوست هاى جوان صاف با كمى چروكيدگى و سطح پوست هاى پير چين دار و فرسوده است. پوست ها در تابستان برداشت مى شود. اين گياه بومى اروپاى مركزى و جنوبى و آسيا است و در شمال آمريكا هم به صورت خودرو يافت مى شود. اين گياه در نواحى مختلف ايران مانند البرز، كرج، گچسر، چالوس، آذربايجان، همدان و... پراكندگى دارد. گليكوزيدهاى قتلى از جمله د- سالى سين، سالى كورتين، ايزوسالى پورپزيد و... از جمله مواد متشكله اين گياه هستند. از پوست بيد در درمان تب و اسهال ناشى از آن، درد (از جمله سردردهاى خفيف)، التهاب (از جمله در بيمارى هاى روماتيسمى ضعيف و حاد، آرتريت و...) همچنين به عنوان قابض و ضدتعريق استفاده مى شود. در طب گذشته از پوست بيد به عنوان ضدالتهاب، ضددرد (از جمله در درمان نقرس) و قابض استفاده مى شده است. از عوارض جانبى آن مى توان به مشكلات و ناراحتى هاى گوارشى كه ناشى از تاتن است، ناراحتى هاى احتمالى ناشى از ساليسيلات ها مانند كهير غول آسا، آسم، اسپاسم برونش ها، حساسيت مفرط، وجود خون در مدفوع، وزوز گوش، حالت تهوع و استفراغ اشاره كرد. در دوزهاى تا ۱۰ گرم براى تب و سردرد، مخلوط با يك قاشق چايخورى عسل مصرف مى شود.